Ξενοδοχείο των ξένων

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ

ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΟΙΚΙΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ

1. υπάρχει καιρός να σταθείς και καιρός να περπατήσεις

1.1 η αναγκαιότητα της περιπλάνησης στους δρόμους που διαβαίνει καθημερινά ο περαστικός εμφανίζεται εκεί που το πέρασμα έχει αποδυναμωθεί σε στέρεες επαναλαμβανόμενες τροχιές

1.2 η οικειοποίηση των αστικών χώρων μέσα από την περιπλάνηση μεταθέτει το υποκείμενο-περαστικός από την κινούμενη άμμο των μηχανικών μετακινήσεων στο βίωμα της διαδρομής

1.3 ο περαστικός κρατάει αποστάσεις από τα αντικείμενα του χώρου

1.4 δεν τα θεωρεί μία εκ των προτέρων δεδομένη πραγματικότητα

"όσο μεγαλύτερο είναι το πράγμα ή το γεγονός τόσο μεγαλύτερη απόσταση πρέπει να δημιουργήσετε. οι αδύνατοι κάνουν σημειωτόν επιτόπου και περιμένουν να περάσει το γεγονός για να το αποτυπώσουν. οι δυνατοί τρέχουν μπροστά και σέρνουν πίσω τους το χρόνο που έχουν ήδη συλλάβει" μαγιακόφσκι

1.5 αυτά αντιθέτως λειτουργούν ως περιβάλλον μέσα στο οποίο θα εισάγει και θα ανασυστήσει το δικό του πέρασμα

1.6 η δράση του περαστικού γίνεται θέατρο μέσα στο οποίο ο ίδιος λειτουργεί αμφίσημα πότε ως ηθοποιός και πότε ως σκηνοθέτης

2. υπάρχει καιρός για να γκρεμίσεις και καιρός για να χτίσεις

2.1 ο περαστικός κυκλοφορεί μέσα σε διαφορετικές ατμόσφαιρες οι οποίες συνδέονται και χωρίζονται μάλλον τυχαία, ενώ παράλληλα υποστηρίζονται από το μονότονο βουητό του διαχωρισμού ένα ζευγάρι ανυποψίαστο για την παρούσα καταγραφή έξω από ένα κατάστημα ειδών οικιακής χρήσης, τη στιγμή ακριβώς που δίπλα τους ένας ρακένδυτος κλωτσάει έναν κάδο απορριμάτων

2.2 ο μηχανισμός της σύνδεσης μιας σειράς από παράλληλα απρόβλεπτα συμβάντα που δεν μπορούν να οριοθετηθούν έχει άμεση συνάφεια με τη διαδικασία της παρατήρησης το ζευγάρι ψάχνει λύσεις για το στήσιμο του νοικοκυριού του, το ζευγάρι δεν έχει τίποτα καλύτερο να κάνει, το ζευγάρι απειλείται, το ζευγάρι δεν είναι ζευγάρι κτλ, κτλ

2.3 η ματιά του περαστικού δεν αποτελεί εγγύηση μιας αντικειμενικής πρόσληψης των εξωτερικών ερεθισμάτων ο ρακένδυτος καταριέται τις ατυχίες της ζωής που τον εξαναγκάζουν στην επαιτεία, ο ρακένδυτος τα πήρε με το ζευγάρι, ο ρακένδυτος γλεντάει την ακτημοσύνη του, ο ρακένδυτος είναι ένας πάμπλουτος εκκεντρικός κτλ, κτλ

2.4 ο περαστικός ούτε ερμηνεύει, ούτε υποθέτει

2.5 αντιθέτως προκαλεί μια δραστηριότητα που υπονομεύει κάθε συμπέρασμα για την τοποθέτηση των υποκειμένων δύο κυρίες κουβεντιάζουν για συνταγές μαγειρικής η μία φοράει μπλουζάκι με τις μέριλιν του warhol

2.6 με αφετηρία τη διάρρηξη της αλυσίδας των συμβάντων ο περαστικός διερευνά κάθε ενδεχόμενο που προβάλλεται μέσα στις αντίστοιχες συντεταγμένες του χώρου και του χρόνου στην οδό ρηγίλλης, έξω από τα γραφεία της νέας δημοκρατίας, στελέχη του κόμματος μιλούν και χειρονομούν έντονα ο περαστικός πλησιάζει και σταματούν ο περαστικός απομακρύνεται και συνεχίζουν

3. υπάρχει καιρός να σιωπάς και καιρός για να μιλήσεις

3.1 η περιπλάνηση δεν ανήκει στη σφαίρα των τεχνών και των επιστημών, αλλά στη σφαίρα της κοινωνικής ζωής "γιατί να αναζητά ο άνθρωπος αυτό που τον ξεπερνά, ενώ αγνοεί αυτό που του είναι χρήσιμο στη ζωή τις μέρες που βρίσκεται ξένος στη γη μέσα στο χρόνο που περνά σαν σκιά;"

3.2 αυτό που έχει σημασία δεν είναι η αφήγηση

3.3 το πέρασμά του το ίδιο καταγράφεται στην παγκόσμια ιστορία της κυκλοφορίας στην οδό β.σοφίας κλειστά κυκλώματα παρακολούθησης σε πρεσβείες και τράπεζες

3.4 ο περαστικός αναπτύσσοντας τα δικά του αισθητήρια ξεπερνάει το επίπεδο της διανοητικής συμμετοχής στις ροές και τις εντάσεις της πόλης

4. υπάρχει καιρός να αποχωριστείς και καιρός για να σμίξεις

4.1 ο περαστικός μεταστρέφει τη βούληση για επίσκεψη σε τόλμη για συνεύρεση

4.2 παραφράζοντας τον λεφέβρ, ο περαστικός σκέφτεται την απόλυτη γιορτή ή την απόλυτη απόλαυση ή την απόλυτη εμπειρία ή άλλες αδυνατότητες, κι αυτές οι αδυνατότητες βρίσκονται στην καρδιά των δυνατοτήτων που πραγματοποιεί ανάμεσα στα ερείπια

4.3 αναζητά την απευθείας συνάντηση με άλλους περαστικούς, μ' αυτούς που συνήθως δεν βρίσκεται

4.4 τη στιγμή που ο περαστικός επαναθέτει το ερώτημα του υποκειμένου την ίδια στιγμή δεν υπάρχουν απαντήσεις "καιρός είναι να σφίξω τα φρένα του οίστρου μου και να σταματήσω μια στιγμή στη μέση... σωστό είναι να ξαναρίχνουμε μια ματιά στη διαδρομή που έχουμε κάνει" λωτρεαμόν και γυρίζω μονάχος τα βράδια στα σκοτάδια

αθήνα ιούνιος 01