Ο παγκόσμιος συνασπισμός για το κλίμα (GCC), δεν χρειάζεται πολλές διαπιστεύσεις παρά μόνο τα μέλη που τον απαρτίζουν, μερικά εκ των οποίων είναι από τις πιο καταξιωμένες και αφοσιωμένες επίχειρήσεις στην καταστροφή του περιβάλλοντος προς όφελος των κερδών και της ανάπτυξης (General Μotors, Mobil, Exxon, Texaco,Ford). Οι τακτικές του συνασπισμού αυτού των διεθνών τυρράνων περιλαμβάνουν την χρησιμοποίηση τεράστιων χρηματικών ποσών σε δημόσιες σχέσεις και σε διαφημιστικές καμπάνιες με σκοπό να σπείρουν τη σύγχυση για την επιστημονικότητα της ύπαρξης του φαινομένου του θερμοκηπείου. Έτσι χρηματοδοτούν έρευνες που αμφισβητουν την άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη, προφανώς όχι και τις πιο αντκειμενικές μελέτες στην ιστορία των επιστημών. Ένα ενδεικτικό παράδειγμα εξαπάτησης και βασικό επιχείρημα του (GCC) για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα υπήρξε η μελέτη ενός επιστήμονα από το βιολογικο κέντρο των Βερμούδων που υποστήριζε ότι η άνοδος της θερμοκρασίας δεν επηρεάζει την στάθμη της θάλασσας. Το περιοδικό ``Νature'' ανέτρεψε αυτην την υπόθεση απογυμνώνοντας τον ``GCC''. Όταν αρχισε σταδιακά να καταρρέει η τακτική άρνησης του φαινομένου ο ``GCC'' άλλαξε μέθοδο.

Η νέα τακτική που εγκαινιάζει ο συνασπισμός έχει δύο πτυχές: την άρνηση παγκόσμιων συμφωνιών για τον περιορισμό των εκπομπών ρύπων και γενικά όλων των παραγόντων που εντείνουν το φαινόμενο,όπως του Κιοτο, άλλωστε ο ``GCC'' ξόδεψε $13 εκ. σε διαφημιστική καμπάνια δυσφήμησης κάθε τέτοιου τύπου συμφωνίας. Αντίθετα προπαγανδίζει τις λεγόμενες εθελοντικές δράσεις των επιχειρήσεων οι οποίες ουσιαστικα επιτρέπουν τη συνέχιση της μολυνσης καθώς παρέχεται ένα άλλοθι ευαισθησίας το οποίο όμως μόνο αρνητικά λειτουργεί αν λάβει κανείς υπόψη του πόσο σπάνιες και αποσπασματικές είναι αυτές οι δράσεις.