| Μικροί χρειαζόμασταν μόνο δυο σπιρτόκουτα κιι έναν σπάγγο και φτιάχναμε τηλέφωνο. Ωραίο παιχνίδι, αλλά ποτέ δεν λειτούργησε καλά. Έτσι δεν χρησιμοποιούσαμε τίποτα, τη φωνή μας μονάχα. Φώναζα τους φίλους μου, έβγαιναν στο μπαλκόνι και σε δυο λεπτά κατέβαιναν. Σήμερα; Σήμερα χρειάζονται πολλά οι άνθρωποι: σταθερά, κινητά, ασύρματα, τηλεφωνητές, μηνύματα, δίκτυα, διαδίκτυα. Όλα χρειάζονται. Εμείς τώρα πώς τα καταφέρναμε με δύο σπιρτόκουτα ή και με τίποτα, απλά με τη φωνή μας, δεν μπορώ να το εξηγήσω. Σήμερα, ας είναι καλά οι εταιρείες που μας χαρίζουν τις εφευρέσεις τους. Ε όχι ακριβώς χαρίζουν, πρέπει να δουλέψεις σκληρά, να έχεις χρήματα. |  |
Η Επικοινωνία κοστίζει. Η Επικοινωνία πουλάει. Όταν ήμασταν μικροί,
η επικοινωνία ήταν κάτι απλό: όταν χαιρόμασταν γελούσαμε, τραγουδούσαμε,
κάναμε άνω κάτω τη γειτονιά. Όταν ήμασταν λυπημένοι, κλαίγαμε κι είχαμε
τα μούτρα μας κατεβασμένα. Σήμερα οι ακραίες αντιδράσεις δεν είναι αποδεκτές.
Και στα παιδιά δεν φτάνουν τα σπιρτόκουτα, ούτε τα βλέπεις στις γειτονιές
να παίζουν. Στημένα μπροστά σε οθόνες, υπολογιστές, παιχνιδομηχανές, είτε
διαβάζουν είτε παίζουν, είναι στο δίκτυο, είναι πάντα on-line τα παιδιά
σήμερα. Σήμερα η επικοινωνία χρειάζεται μεσάζοντες.
Λες να το ρίξουμε στα σπιρτόκουτα μπας και πάρει κανένας χαμπάρι; |